https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/MRU_schemat_podziemi.svg/480px-MRU_schemat_podziemi.svg.png

 

Atrakcje i okolica

Międzyrzecki Rejon Umocniony (Festungsfront Oder-Warthe Bogen) to potężny system poniemieckich fortyfikacji, powstały w latach 30. XX w. na pograniczu niemiecko – polskim. Położony jest w łuku Odry i Warty oraz rozciąga na odcinku ok. 100 km. Najważniejszym elementem fortyfikacji jest system podziemnych tuneli wybudowanych w okolicach Międzyrzecza, o łącznej długości przekraczającej 30 km. Podziemia stanowią element Muzeum Fortyfikacji i Nietoperzy w Pniewie, przy którym zorganizowana jest całoroczna trasa turystyczna.

Zamek w Międzyrzeczu powstał na miejscu starszego, drewniano-ziemnego grodu, położonego w widłach Obry i Paklicy. Prawdopodobnie w XIII wieku na terenie osady wzniesiono murowaną wieżę, a pełna przebudowa w ceglaną warownię nastąpiła w połowie XIV stulecia za panowania Kazimierza Wielkiego i według źródeł inicjatorem przedsięwzięcia był właśnie nasz słynny król. Z racji swego kluczowego położenia twierdza była utrzymywana w stanie ciągłej gotowości bojowej i podlegała licznym modernizacjom, mimo że średniowieczny okres był dla niej dość łaskawy. W roku 1474 oddziały króla Macieja Korwina w wyniku zdrady zajęły zamek. Niespełna pół wieku później, w 1520 warownia została poważnie zniszczona przez najemne wojska niemieckie, idące na pomoc Zakonowi Krzyżackiemu w wojnie z Polską. Podczas odbudowy obiekt poddano gruntownej modyfikacji, przystosowując całe założenie do aktywnej obrony artyleryjskiej. Powstały wówczas dwie cylindryczne basteje usytuowane od strony teoretycznie najbardziej narażonej na ataki wroga. Kres świetności warowni tradycyjnie przyniosły wojny szwedzkie, podczas których została ona zniszczona i pozbawiona walorów obronnych. Mimo podjętej przez starostę międzyrzeckiego Piotra Opalińskiego próby odbudowy zamku, nie podniósł się on już z upadku, a jego stan na początku XVIII wieku był tak zły, że od strony miasta wzniesiono nowy budynek, pełniący odtąd funkcję siedziby starostów. Po II rozbiorze Polski, kiedy starostwo uległo likwidacji, w budynku urządzono browar. Obecnie twierdza wraz z dawną karczmą stanowi siedzibę miejscowego muzeum.

Bazylika p.w. Wszystkich Świętych została wybudowna przez cystesów na początku XVIII wieku. Projektantem świątyni był nadworny architekt królów polskich Karol Marcin Frantz. Wnętrze kościoła ma bogaty wystrój barokowy i rokokowy. Sklepienie pokryte jest polichromią o tematyce ze Starego i Nowego Testamentu.
W ołtarzu głównym mistrza z Legnicy znajduje się obraz z XVI wieku namalowany na drewnie lipowym przedstawiający Matkę Bożą Cierpliwie Słuchającą. Obraz słynie z licznych cudów i uzdrowień. Z tego względu Sanktuarium jest miejscem odwiedzanym przez licznych pielgrzymów i turystów.

Back to Top